Zaman akı gidiyor.
Birlikteyiz...
Birlikteliğin tanımını değiştirmekteyiz.
Dakikalar sırtına bakarak geçiyor...
Zaman beni derinlere çekiyor
Derinlerimden düşüncelerin geçiyor...
Düşüncelerin;
Ne kadar kırıcı olduğunun farkına bile varmıyor.
Aramızdan dakikalar geçiyor...
Özlenilesi dakikalar...
Karanfil kokulu sabahlar gibi...
Seninle ısınan yataklar gibi...
Senin gözlerinin perdesinde filmler dönüyor
İzlenilmesi yasaklanmış...
Benim gözlerimi cam kırıkları kesiyor
Dokunduğum yerlerden fışkıran...
Gözlerim kırılıyor.
Kırıklarım içime dökülüyor...
Parçalanı ayaklarının dibine düşüyorum.
Üzerime bası geçiyorsun!
Unufak oluyor kırıklarım
Dilimle süürüyorum onları yüreğime
Dilim kesilliyor!
Ben kalbinin sesine tempo tutarken
Ellerin kalbimi tutuyor.
Hızlanan kalp sesleri sana tempo tutuyor...
Gözlerin kör oluyor...
Kör bir makas elinde duruyor
Avuç avuç dökülüyor saçların.
Saçlarımdan tutup sürüklüyorum kendimi
Ayaklarım geri geri gidiyor.
İkiye ayrılıyorum...
Bir yanım intihar ederken
Diğer yanım elinde karanfil
Merdivenlerinden çıkmaya çalışan,
Yaşlı bir kadın oluyor...
Onu da kör gözlerin öldürüyor...

Tuna Güngör
04-05.03.2007